اگر

هر تاریخ، سایه‌ای دارد. سایه‌ای از راه‌هایی که می‌شد پیموده شوند و نشدند، از سخن‌هایی که گفته نشدند، از پیمان‌هایی که نپاییدند و از غروب‌هایی که زودتر از موعد فرارسیدند. در میان گردوغبار یک روز فراموش‌نشدنی، هنوز ردّ مسیری دیده می‌شود که تاریخ هرگز از آن عبور نکرد. «اگر» روایتی در گونۀ «تاریخ جایگزین» است؛ سفری به یکی از حساس‌ترین نقاط عطف تاریخ اسلام، برای تماشای مسیری که می‌توانست رقم بخورد، اما هرگز رخ نداد و تاریخی که شاید تنها با چند انتخاب متفاوت، سرنوشتی دیگر می‌یافت. روایتی از کوفه و ماجراهای غریبش و اگری که می شد رقم بخورد و نخورد.